Przede wszystkim przypomnijmy sobie o najbardziej popularnym modelu – modelu AFC. Pomimo wszystkich różnic, które występują w różnych postaciach tego modelu (jedna z osób wcielających go w życie (18 lat) będzie uważać, że spiewanie piosenek pod oknem księżniczki to jest właśnie to; natomiast inna osoba (40 lat) będzie uważać, że śpiewać piosenek pod oknem już nie wypada z punktu widzenia statusu, więc woli kupić swojej księżniczce Audi TT). Skupmy się na najpopularniejszej postaci tego modelu. Jak osoba korzystająca z powszechnego modelu AFC myśli i jak się zachowuje? Taka osoba zwiększa wartość atrakcyjnej kobiety w swoich oczach, cały czas myśląc o niej, oraz pokazuje ten stan rzeczy w komunikacji z nią; tym samym podwyższając jej status socjalny w swojej głowie. Równocześnie wydaje się jej, że nie zasługuje na tą kobietę oraz rzadko kiedy myśli o sobie pozytywnie. Czyli – mężczyzna stawia siebie niżej od kobiety oraz jest gotów zrobić wszystko, czego tylko ona będzie chciała, tracąc tym samym jakikolwiek szacunek do siebie. Oczywistym jest, że taki mężczyzna żadnej kobiecie nie jest potrzebny. Wyłączając sytuacje gdy ona – z powodu jego portfela – musi go mieć obok siebie.

Weźmy inny przykład. Spójrzmy na dużą liczbę pickuperów, którzy po przeczytaniu kilku książek o uwodzeniu oraz po zrobieniu małego tuningu wyglądu zewnętrznego, zaczynają uważać się za największych uwodzicieli wszech czasów. Prawda jest taka, że mają oni sztuczną, niezniszczalną pewność siebie przy totalnym braku elastyczności oraz umiejętności kalibrowania. Przy każdej interakcji z kobietą starają się stawiać siebie w dominującej pozycji. Przez cały czas próbują negować kobietę, nie dają jej dość do słowa oraz powiedzieć czegoś co jest sprzeczne z ich przekonaniami. Krótko mówiąc – tacy „pickuperzy” próbują zdobyć kobiety swoją pewnością siebie oraz pokazaniem jak bardzo ,,są super”. Czasami to działa, natomiast w większości przypadków – nie, gdyż nie na każdą kobietę taka napompowana pewność siebie zadziała.

Dziewczyna po pierwszej randce przestaje odpowiadać na telefony i SMSy, a nasz uwodziciel (lub jak mój znajomy takich nazywa – „niedorobiony samiec alpha”) zaczyna myśleć: „Jak to?! Przecież zachowywałem się jako samiec alpha! Negowałem ją, zachowywałem się jak lider w rozmowie! Teraz musi po prostu mnie uwielbiać!”. Kobieta niestety w tym momencie myśli: „Co za idiota!? Wyglądał bardzo fajnie, natomiast w rozmowie był totalnym palantem! Może to jakiś cham ze wsi.”. Dlaczego więc ten model zachowania w tym przypadku nie działa? Przede wszystkim z powodu braku spójności. Uwodziciel chce być samcem alpha, ale w odróżnieniu od prawdziwego samca alpha mało co mu wychodzi, ponieważ dla wykorzystywania tego modelu brakuje mu nawyków albo cech charakteru (a najczęściej obydwu rzeczy). Najgorsze, że wszystkie niepowodzenia wywołują u tych osób tylko złość oraz zdenerwowanie. Nie są w stanie zrobić analizy swoich zachowań i poprawić mało skutecznych elementów.

Rozpatrzymy jednak bardziej skuteczne modele. Rozpoczniemy od bardzo popularnego w naszych czasach modelu „gracza”, który wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych. Ten model, jak sama nazwa wskazuje, ustosunkowuje się do całego uwodzenia jako do ,,gry”, która w pewien sposób łączy się z życiem. ,,Gracze” znajdują się w ciągłym kontakcie z innymi ,,graczami”, biorą udział w różnego rodzaju zawodach oraz wymieniają się różnego rodzaju trickami, które ułatwiają uwodzenie (bardzo znane są tricki „jak rozkochać w sobie kobietę”). „Gracze” bardzo często wykorzystują model zmienionego stanu wewnętrznego, nazywając to „stanem gry”. Najczęstsze przekonanie, które panuje wśród graczy, jest takie, że w uwodzeniu największą rolę ma właśnie ten „stan gry” poparty wyglądem zewnętrznym. ,,Gracze” preferują bardzo widowiskowe uwodzenie – drogie kluby, kawiarnie, etc. Sam proces uwodzenia ma być bardzo widoczny. Reasumując, model ,,gracza” jest dość popularnym modelem uwodzenia, lecz działa nie u każdego – niektórzy w nim czują się bardzo dobrze, niektórym on nie pasuje, ze względów charakterologicznych. W dodatku, niektóre wydatki związane z prowadzeniem życia ,,gracza” mogą dość dużo kosztować i nie każdego na to stać. No i oczywiście warto dodać, że ten model będzie pasować bardziej osobom, które mają już większe doświadczenie w profesjonalnym uwodzeniu, niż osobom, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z pickupem.

Kolejny model to typ zachowania, który nawet ciężko nazwać modelem. Mieści się w nim najbardziej popularny model zachowania wśród mężczyzn, który może być wystarczająco skuteczny w relacjach z kobietami. Chodzi tutaj o model zachowania, w którym mężczyzna rozmawia z kobietami jak z przyjaciółkami oraz znajomymi. Chodzi tutaj o zasadę: „Kochaj mnie takim, jakim jestem!”. Jeżeli osoba jest alpha albo AFC, natomiast podczas randki nie zmienia w ogóle swojego zachowania, to znaczy, że korzysta właśnie z tego modelu. Żadnych specjalnych technik lub tricków ten model nie posiada. Po prostu ,,Ty” i po prostu ,,kobieta” + ,,naturalne zachowanie”. Jeżeli mężczyzna sam z siebie jest interesujący dla kobiety – kobieta będzie jego. Jeżeli nie – musi szukać następnej. Z tego wynika, że w tym modelu uwodzenie jako inny sposób zachowania nie istnieje. Skuteczność uwodzenia jest więc jest zdeterminowana tylko cechami charakteru, sposobem bycia oraz jego statusem społecznym. Taki model może być wykorzystany przez jakiegokolwiek profesjonalnego uwodziciela, kiedy w uwodzenie konkretnej dziewczyny nie chce inwestować za dużo zasobów. Jeżeli jesteś Justinem Timberlake, do czego Ci są potrzebne różnego rodzaju tricki i techniki? Wystarczy, że będziesz sobą!

Teraz przejdźmy do najważniejszego, według mnie, modelu. Do modelu, który nie tak dawno zaczął działać u mnie naturalnie i dopiero teraz zrozumiałem, na czym on polega. Według mnie z każdą kobietą można obcować wykorzystując model „króla”, który zakłada, że jesteś wyjątkowy, masz same zalety i nawet złe cechy Twojego charakteru są Twoimi plusami. I co najistotniejsze – kochasz siebie i nie przejmujesz się tym, że możesz komuś się nie spodobać. Tych drugich jest miliony i nie ma sensu się starać, aby komuś z tych milionów się spodobać. Jeżeli myśleć w ten sposób, nigdy nie pojawi się pytanie, jak być bardziej pewnym siebie. Pewność siebie jest zawsze, kiedy nie ma powodów, by czuć się niepewnym. Model „króla” z definicji zawiera w sobie pewność siebie, gdyż jesteś najlepszy.

Główna różnica modelu „króla” od modelu „zobacz, jaki jestem zajebisty” polega na tym, że „król” zawsze jest naturalny. „Król” wierzy we wszystko, co mówi i właśnie dlatego z nim tak dobrze się rozmawia. „Król” nigdy nic nie wymyśla na siłę, lecz opowiada o zaistniałych faktach w sposób bardzo interesujący. „Król” nigdy nie zastanawia się co powiedzieć, gdyż mówi sobie i dziewczynie właśnie to, co on myśli. Przecież każdą osobę, która się cechuje pewnością siebie, uważa się za ciekawą osobę. Główna cecha modelu „króla” polega na tym, że obok niego znajduje się nie żywy kawał mięsa, lecz prawdziwa „królewna”! Dziewczyna obok „króla” jest warta tego, by znajdować się obok „króla”. ,Król” pozwala przebywać obok siebie tylko takim osobom, które są go warte. ,,Król” i ,,królewna” są idealną parą. Promieniują pozytywną energią, gdyż razem jest im dobrze. Są królami świata.

Aby ten model rzeczywiście działał, trzeba dawać dziewczynie możliwość poczucia tych emocji, które może czuć tylko prawdziwa „królewna”. Z jednej strony ona wie, że znajduje się obok prawdziwego „króla”, najlepszego mężczyzny w jej życiu, lecz z drugiej strony nie zapomina, że „król” ciągle jest mężczyzną. Mężczyzną, który nie będzie tolerować jej humorów oraz biegać za nią latami. Podstawowy sukces tego modelu polega na tym, iż „królewna” jest przekonana, że „król” jest rzeczywiście najlepszym mężczyzną na całym świecie i nie chce go stracić. Dlatego będzie robiła wszystko, aby ich relacje wyglądały możliwie najlepiej. Oczywistym jest, że wykorzystanie tego modelu pasuje przede wszystkim do budowania długotrwałych relacji.

Co należy robić, aby z sukcesem wykorzystywać model „króla”?

1. Kochać siebie.
2. Być otwartym w rozmowie, mówić dużo o sobie dziewczynie; mówić dużo o niej
3. Pokazywać fascynacje tymi cechami charakteru oraz wyglądu dziewczyny, które Ci się podobają.
4. Przez cały czas znajdować się w pozytywnym stanie, zostawiać wszystkie problemy „w domu”, oraz spędzać czas z dziewczyną w możliwie najbardziej wyjątkowy sposób.
5. Rozwijać wszystkie punkty Teorii 100 Punktów, aby przede wszystkim wierzyć w to, że rzeczywiście jesteś wyjątkowy.

W tym artykule opowiadałem o podstawowych modelach uwodzenia oraz tym, jak na nie patrzę. Jest to moje subiektywne zdanie. W razie pytań pisz do mnie śmiało na sinner@rmsu.pl

Życzę wielu pięknych kobiet u Waszego boku

Sinner

Nigdy nie twierdziłem, że NLS w ogóle nie działa. W końcu do jednego miasta można jechać setkami dróg. Każda będzie inna, dłuższa lub krótsza, mniej lub bardziej zawiła i każda w końcu doprowadzi do celu.

Kiedys twórcy RMSU (który swoją drogą jest Trenerem NLP oraz odbył dziesiątki zagranicznych szkoleń związanych z NLP) zadali pytanie: „Na ile skuteczne jest NLP w uwodzeniu?” Odpowiedź Mankubusa brzmiała następująco: „Jakie k…wa NLP? Jesteś tylko Ty i mnóstwo kobiet!”.

Czemu NLP w ogóle zaczęło mieć zastosowanie w uwodzeniu, ewoluując w znany każdemu uwodzicielowi skrót NLS? Wydaję mi się, że jest to związane z ogólnym boomem na różnego rodzaju techiki związane z psychologią, które nie rzadko odbiegają od jej głównego nurtu. Mam tu na myśli oprócz NLP takie techniki czy metody jak na przykład BSFF, techniki Slavinskiego, Lifespring, etc.

NLP wsród nich było najbardziej uniwersalne i można było je wykorzystywać praktycznie wszędzie. Nawet więcej, NLP było na tyle uniwersalne oraz elastyczne, że każdą technikę manipulacyjną można było przyczepić do NLP. Zresztą to widać teraz, kiedy zawsze sie znajdzie osoba, które nasze autorskie opracowania z treningów RMSU odniesie do dorobku NLP. Z elastyczności NLP zaczęło wynikać to, że zaczęto je stosowac wszędzie, zarówno w biznesie jak i w komunikacji oraz w życiu prywatnym (przy czym NLP było stworzone jako narzędzie do terapii). Jak zresztą wielu z Was, zaawansowanych w teorii uwodzenia kobiet wie, znalazła się również przypadkowa osoba, która NLP zaadoptowała do stworzenia własnej szkoły podrywu (Ross Jeffries i jego Speed Seduction).

Oto moje tezy, dlaczego NLP (NLS) jest mało skuteczne w uwodzeniu i dlaczego wybrałem inne drogi rozwoju:

1. Niewymierny stosunek włożonej ilości pracy do rezultatu

Rozpatrzymy to na podstawie “rapportu”. Rapport w NLP sprowadza sie do mirroringu oraz w niektórych przypadkach do meta modeli. Aby opanować te techniki, trzeba je ćwiczyć około 360 godzin bez przerwy (mamy 60 podstawowych parametrów przy wykonywaniu mirroringu – aby wyćwiczyć każdy, trzeba na niego poświęcic przynajmniej 6 godzin).

2. Warunki kulturowe

W przypadku uwodzenia kobiet dużą rolę odgrywa kulturowe uwarunkowanie. Modele działające w USA nie zawsze będą działać w Europie lub Azji. To widać w szczególności w NLP, w którym duża ilość modeli komunikacyjnych była stworzona w warunkach i pod warunki amerykańskie, które nie sprawdzają się w Europie.

3. Kłamstwo

Ta sprawa dla mnie jest prosta. Moją zasadą, która wynika z PTZ jest punkt – nigdy nie kłam. NLS jest naszpikowane sztucznymi rutynami (które zresztą spotyka się w innych szkołach), które są kłamstwem. Opowiadanie takich rzeczy, nawet w celu wprowadzenia osoby w trans – jest mało etyczne. Co więcej, budowanie długiego związku z kobietą opartego na kłamstwie nie ma żadnego sensu.

4. Sztuczność

Moim dążeniem w uwodzeniu jest to, aby wszystko było jak najbardziej naturalne. Uwodzenie ma najwięcej wspolnego z naszą biologiczną naturą oraz z uwarunkowaniami kulturowymi, w których żyjemy. Stąd 90% skuteczności w uwodzeniu pochodzi z zachowań, które mają jakieś odniesienia do męskiej, pierwotnej natury samca alfa. Zachowania te muszą być również dostosowane do obecnie panujących realiów (warunków społeczno-kulturowych) ze względu na zupełnie inne warunki w jakich żyje współczesny człowiek. Możemy z powodzeniem uwodzić pozostając sobą i to będzie jak najbardziej działało na kobiety. Zresztą po co uczyć sie sztuczności (nauka opener’ów, rutyn, patternów i innych dziwactw)? Po to,  żeby uwieść, a potem mieć problem, gdy ona odkryje, że jesteś inną osobą niż ta, na którą się kreowałeś?

5. Życie w wyimaginowanym świecie

Ten punkt wynika z kolei z punktu 4. Widzisz świat takim, jakim chcesz go widzieć. Świat jest bardzo zmienny i dostosowuje się do tego, czego od niego oczekujemy. Jeżeli będziemy traktować proces uwodzenia kobiet jako coś, co jest techniczne czy analityczne, sprowadzające się do kilku wyuczonych i wyćwiczonych punktów, to ten proces uwodzenia będzie odbierany przez nas jako coś co jest bardzo sztuczne. Nawet będziemy myśleć: “Kurde, jak ludzie dawali sobie radę setki lat temu nie znając NLP?”. Niedługo dojdzie do tego, że cały świat będzie dla nas zbiorem schematów, że będzie wyimaginowany, daleki od rzeczywistości. Czy warto na tym się skupiać?

6. Co dalej?

No właśnie, umiesz uwodzić kobiety, posługując się patternami oraz różnego rodzaju schematami. Ale nie zapominaj, że uwiedzenie kobiety do momentu wylądowania z nią w łóżku jest stosunkowo proste. Wszystko, co następuje po już nie jest takie łatwe.

Zarządzanie relacjami oraz bycie w LTR nie jest takie łatwe jakby się niektórym mistrzom jednonocnego podrywu mogło wydawać. W związkach sztuczne tricki nie przejdą i kobieta szybko wyczuje, jakim mężczyzną tak naprawdę jesteś.